Deelname Cabaretesk voorronde

Gisteren deed ik mee aan de voorrondes van Cabaretesk, een comedy/cabaret wedstrijd in Eindhoven. Het was een aparte ervaring, moet ik zeggen.

Er waren 5 kandidaten:
1 - Een bescheiden jongeman met gitaar die wat liedjes kwam zingen
2 - Een stevige meneer uit Bergeijk die in het Brabants een tirade kwam afsteken over friten speciaal en Pino uit Sesamstraat.
3 - Ikke: standup over de kantine van DAF, met daarin een best-of verwerkt.
4 - Een jongeman die kwam vertellen over supermuizen en zijn vriendin
5 - Een soort slapstick duo, met een als poetsvrouw verklede man met zotte pruik.

Ik ben er licht nerveus, maar wel met controle door mijn set gegaan. Achteraf had ik het gevoel dat ik te weinig tijd aan het publiek gelaten had: dat ik te snel telkens weer verder was gegaan. Met de best-of stukjes werd goed gelachen, en ook mijn stukjes over de erwtensoep, kroket en croque sloegen goed aan.

De jury was streng: 1, 2 en 5 werden veroordeeld tot kunstjes thuis of in de vereniging, en 4 was te bescheiden en niet overtuigend.

Ik kreeg ook een bakje kritiek:
- Mijn inleidingstekst (die ik 2 maand geleden had ingestuurd) had blijkbaar hoge verwachtingen gecreëerd, die ze niet ingelost vonden. (zie verder waarom)
Blijkbaar ben ik dus wel goed in het schrijven van een inleidingstekstje :-) Maar ik had dit uit het oog verloren, en mijn set was inderdaad anders dan vooropgesteld was.

- Door mijn dictie was ik soms niet goed te verstaan.
Momenteel volg ik een theater/dictie cursus. Daar word dus intensief aan gewerkt. Ook mijn expressie kan veel beter, maar dat komt ook in die cursus aan bod.

- Ik kon de jury niet 'sensibiliseren'
Dit was een verwijzing naar een stukje uit mijn act, waarin ik de Nederlanders verwijt om te pas en te onpas Franse woorden te gebruiken. Dit hangt uiteraard samen met het vorige puntje: ik moet duidelijker overkomen in dictie en expressie.

- De jury had wel genoeg van Belgen die in Nederland over het taalgebruik komen zeuren, zoals over de jus d'orange.
Tja, dit blijft in mijn gesprekken als grensarbeider met Nederlanders een steeds terugkerend onderwerp. Er is dus wel interesse voor vanuit het publiek, lijkt me dan. En ze hebben echt wel gelachen met mijn Croque Monsieur uitleg. En de opmerking over de jus d'orange heb ik 1. juist andersom gebracht en 2.gebruikt als aanleiding naar mijn stukje over de moeilijke franse woorden. Gelukkig had ik vooraf nog een ander stuk over taalverschillen geschrapt.

Na deze strenge woorden leek het wel of ze niemand zouden nomineren :-) Maar zowel de jury als het publiek koos voor (4). Deze jongeman heeft zijn job opgezegd om cabaret te gaan doen. Na de kritiek twijfel ik of hij naar de workshop mag. Hij zou het kunnen gebruiken.

Denumo

de Humo is deze week uit de rekken gehaald vanwege een fotocollage in 'Het Gat Van De Wereld'. Daarin worden de 'onterecht benoemde' secretaresses van politiechef Koekelberg in 'pornografische' situaties gezet in een overduidelijk gemanipuleerde fotocollage. De collage was me eerst niet eens bijgebleven, zo helemaal onderaan de pagina met veel leukere grappen erboven.

Wat is hier aan de hand? Waarom wordt een weekblad uit de rekken gehaald voor deze overduidelijk onechte foto op een grappenpagina? Want de montages rond Goedele Liekens, Jeroen Meus en Daisy Van Cauwenbergh kan je even goed als kwetsend ervaren.

Het verschil is dat de laatstgenoemde personen BV's zijn die het gewend zijn om in de boekskes te komen, en die echt niet gaan steigeren voor elke cartoon of grap, want dat hoort erbij. Misschien zijn ze zelfs blij dat ze er ook eens tussen staan.

Maar die secretarressen hebben jarenlang in stilte en anonimiteit hun job gedaan op een kantoor ergens in Brussel. En toen hun chef promoveerde, mochten zij mee. Dat vind ik ook logisch, want zo'n managementfunctie is vaak teamwerk tussen de manager en zijn assistente(n/s). En die overplaatsing/promotie is niet helemaal volgens het boekje gebeurd (waar ik als Belg echt niet van ga wakker liggen). En ik verdenk die secretaresses er echt niet van hun promotie horizontaal verdiend te hebben.

Nu zijn die secretaressenfuncties in grote bedrijven vaak een parallelle hierarchie. De directie-secretaresse staat 'hoger' dan die van de lagere managers. En dan heb je maar 1 jaloerse trut nodig om het spel op de wagen te zetten. Met uitgesmeerde klachten in de nationale pers, tuchtmaatregelen en wat nog meer. En zo kom je als anonieme hardwerkende vrouw met je kop op tv, in de kranten en... in de boekskes.

Ik kan aannemen dat ze dat niet leuk vind. En dat die jaloerse trut de bewuste fotocollage op het prikbord heeft gehangen. Maar dat is echt geen reden om de Humo overal uit de rekken te halen. Waar is de zelfrelativering gebleven in ons landje?